Prawidłowy montaż posadzek drewnianych na podłożach ogrzewanych wymaga przestrzegania kilku zasad. Najważniejsze z nich dotyczą sezonowania drewna, wygrzewania jastrychu, zastosowania stabilnych gatunków drewna oraz elastycznych klejów do parkietu.

Zarówno instalacja systemu ogrzewania podłogowego, jak i montaż parkietu wymagają fachowej wiedzy i doświadczenia, bowiem niosą ryzyko popełnienia błędów wykonawczych. W przypadku wykończenia podłogi ogrzewanej parkietem mogą pojawić się dodatkowe trudności. Nie wszystkie gatunki drewna, podobnie jak nie wszystkie rodzaje parkietu sprawdzają się na posadzkach ogrzewanych. Trudniejszy jest także dobór chemii do drewna. Wybierając klej należy upewnić się co do możliwości zastosowania danego produktu na ogrzewaniu, a podejmując decyzję o sposobie wykończenia parkietu (lakier czy olej?), należy wziąć pod uwagę to, w jaki sposób oba środki reagują na zmiany temperatury.

Wygrzany jastrych
Pomimo że elektryczne ogrzewanie podłogowe w postaci mat grzejnych jest proste w montażu, a także chętnie instalowane na podłogach wykańczanych płytkami ceramicznymi, to do ogrzewania pomieszczeń, w których posadzki wykończono parkietem drewnianym, zalecane jest ogrzewanie wodne.
Już przed rozpoczęciem układania parkietu pojawia się niebezpieczeństwo popełnienia błędu. Pośpiech lub zbyt krótki czas przeznaczony na przeprowadzenie prac mogą sprawiać, że wykonawca lub inwestor zbagatelizują konieczność sezonowania i wygrzewania jastrychu. Dopiero po ok. 30 dniach od zalania przewodów grzejnych jastrychem (przy zastosowaniu mieszanki cementowej lub anhydrytowej), można przystąpić do prac parkieciarskich. Czas ten jest niezbędny dla całkowitego wyschnięcia, związania i utwardzenia jastrychu (ok. trzech tygodni), a także do wygrzania podkładu. Prawidłowe wygrzewanie jastrychu polega na utrzymywaniu przez pierwsze trzy dni temperatury wody w rurkach na poziomie 25°C, a przez kolejne pięć dni woda w przewodach grzejnych powinna utrzymywać najwyższą określoną w projekcie temperaturę. Po takim przygotowaniu posadzki można przystąpić do układania parkietu.

Stabilne drewno
Warunkiem prawidłowego montażu parkietu na podłożu ogrzewanym jest dobór odpowiedniego gatunku drewna oraz jego właściwe przygotowanie. Decydując się na wybór drewna należy wziąć pod uwagę parametry skurczu i pęcznienia poszczególnych gatunków. Gatunki wrażliwe na odkształcenia i zmiany objętości pod wpływem wilgotności i różnic temperatur (buk, grab, klon) nie sprawdzą się tak dobrze na ogrzewaniu, jak gatunki o niższej wartości skurczu i pęcznienia, czyli bardziej stabilne (np. dąb, jesion, gatunki egzotyczne). Duże znaczenie ma także rodzaj i grubość posadzki drewnianej. Warto pamiętać o tym, że im grubsze elementy parkietu, tym wyższa wartość oporności przewodzenia ciepła. Wykonanie parkietu z elementów o znacznej grubości wiązałoby się z koniecznością utrzymywania znacznie wyższej temperatury w przewodach grzejnych dla osiągnięcia komfortu cieplnego w pomieszczeniu. To z kolei powodowałoby znaczne straty ciepła, a ogrzewanie podłogowe byłoby nieefektywne. Ze względu na mniejszą grubość (w porównaniu z elementami z drewna litego) oraz charakterystyczną budowę deski warstwowe są najczęściej polecane jako materiał na „ciepły parkiet”. Dobrze sprawdza się np. gotowy parkiet trójwarstwowy czy dwuwarstwowe deski podłogowe. Inne rodzaje parkietu, takie jak lite deski bądź klepka parkietowa nie nadają się na podłogi ogrzewane. Ze względu na grubość elementów taki parkiet  mógłby być przyczyną sporych strat ciepła, natomiast kurczenie się drewna pod wpływem zmian temperatury powodowałoby powstawanie szczelin pomiędzy elementami o większej szerokości.
Podobnie jak w przypadku jastrychu, sezonowanie ma ogromne znaczenie dla właściwego przygotowania drewna. Ważne jest aby drewno było sezonowane w takich warunkach, w jakich będzie eksploatowane, czyli w tym samym pomieszczeniu oraz w takiej samej temperaturze i wilgotności.

Elastyczny klej
Praca ogrzewania podłogowego wiąże się z systematycznymi zmianami temperatury i wilgotności, które dotyczą w równym stopniu podłoża, powietrza w pomieszczeniu, jak i drewna. Zmiany te powodują naprężenia, które w przypadku użycia niewłaściwego kleju spowodowałyby uszkodzenia jastrychu i okładziny. Dlatego do przyklejania parkietu na podłoża ogrzewane zaleca się stosowanie klejów elastycznych. Wybierając klej, należy upewnić się, że ma on rekomendację producenta dotyczącą stosowania na ogrzewaniu podłogowym. Spośród dostępnych na rynku klejów do parkietu, na podłogi ogrzewane zdecydowanie nie nadają się kleje dyspersyjne. Zawarta w nich woda miałaby dodatkowy wpływ na odkształcenia i zmiany wymiarów drewna. Do tego typu prac nie należy stosować również klejów rozpuszczalnikowych. Zarówno ze względu na zawartość rozpuszczalnika, jak również nieelastyczną spoinę, jaką uzyskuje się przy użyciu takich produktów. Zastosowanie na ogrzewaniu podłogowym mają natomiast kleje poliuteranowe, jedno- i dwuskładnikowe. Jednoskładnikowe kleje poliuretanowe umożliwiają wykonanie bardzo elastycznej i trwalej warstwy klejącej. Charakteryzują się długim czasem pracy (ok. 80 min.) i pozwalają na cyklinowanie parkietu po ok. 12 godz. (czas ten może być dłuższy w zależności od marki produktu). Nadają się do przyklejania każdego rodzaju parkietu i dobrze „współpracują” ze wszystkimi gatunkami drewna. Dość elastyczną spoinę dają także kleje dwuskładnikowe: poliuretanowe i poliuretanowo-epoksydowe. Na zużycie przygotowanego kleju wykonawca ma zwykle od 40 do 90 minut. Kleje te cechuje bardzo duża siła wiązania i trwałość spoiny oraz szeroki zakres zastosowania.
Anna Usakiewicz

CIEPŁY PARKIET – ZASADY WYKONANIA
Marcin Gładyś, doradca techniczno-handlowy, Sika Poland
Współczesne elastyczne kleje wysokiej jakości (np. Sikabond T54 FC) pozwalają na trwałe i bezpieczne ułożenie praktycznie każdego gatunku drewna i w każdej technologii. Z punktu widzenia ogrzewania podłogowego ważna jest grubość drewna oraz jego stabilność. Należy pamiętać, iż drewno jest izolatorem – wraz ze wzrostem grubości elementów podłogowych będą rosły straty ciepła generowane przez podłogę! Niemniej z punktu widzenia trwałości czy bezpieczeństwa użytkowania podłogi grubość nie ma większego znaczenia. Warto też stosować gatunki mniej wrażliwe na zmiany wilgotności. Na podłogi ogrzewane polecane jest też drewno warstwowe, jednak producent powinien wyraźnie informować, czy jego materiał może być bezpiecznie stosowany na ogrzewanie podłogowe.
Ogrzewanie podłogowe wiąże się z częstymi, znacznymi zmianami temperatury i wilgotności drewna oraz powietrza. Wymaga to stosowania klejów najwyższej jakości. Szczególnie ważna jest wysoka i trwała elastyczność. Chodzi o to, by częste i spore zmiany objętości drewna bezpiecznie przenieść na podkład, nie powodując jego zniszczenia. Wysoka elastyczność powoduje, że naprężenia przenoszone są całą powierzchnią równomiernie, przy czym część tych naprężeń absorbowana jest przez sam klej. W ten sposób nie przekraczamy naprężeń krytycznych, które prowadzą do zniszczenia podkładu i oderwania się parkietu.
Jeżeli chodzi o aplikację to oczywiście klejenie na całej powierzchni (pacą bądź maszyną SikaBond Dispenser) jest najbezpieczniejsze, ale możliwy jest również montaż liniowy, czy w systemie AcouBond.
Najczęściej popełnianym błędem przy stosowaniu parkietów na ogrzewaniu podłogowym jest układanie drewna, które nie zostało wysezonowane w pomieszczeniu, w którym ma być układane i w docelowych warunkach użytkowania. Inne typowe błędy to pominięcie wygrzania podkładu przed ułożeniem parkietu, a także zbyt wysoka temperatura wody, czy stosowanie bardzo wrażliwych gatunków drewna (np. buk). Często zdarza się też stosowanie niewłaściwych klejów (zbyt sztywnych, albo sztywniejących np. po 2-3 latach), a także podkładów niskiej jakości, co przy wyższych wymaganiach „podłogówki” może być bezpośrednią przyczyną zniszczeń.

PRZYGOTOWANIE DREWNA I DOBÓR CHEMII
Tomasz Kuciak, dyrektor w firmie Profi-Parkiet
Instalowanie drewna na ogrzewaniu podłogowym staje się coraz popularniejsze. Musi też rosnąć świadomość uwarunkowań technicznych dla takich rozwiązań.
Podłoże przed klejeniem parkietu musi być mocne, zwarte i bardziej suche niż dla standardowych warunków bez ogrzewania podłogowego tj. 1,5% CM dla podłoży cementowych i 0,3% CM dla anhydrytowych. Oczywiście musi wcześniej przejść zalecany przez producentów ogrzewania cykl wygrzewania jastrychu.
Na podłożach ogrzewanych powinny być stosowane stabilne gatunki drewna. Dąb, jesion, merbau mają pierwszeństwo przed np. bukiem, akacją czy wenge, ponieważ mniej reagują na naturalne, sezonowe zmiany wilgoci powietrza. W styczniu po fali mrozów wilgotność względna powietrza spada do 15%, latem 80% nie jest wyjątkiem. Drewno lakierowane reaguje na takie zmiany wolniej, a olejowane szybciej, jednak mimo tej wiedzy powstawanie szczelin lub łódkowanie drewna to powtarzający się problem parkieciarzy, jak i ich klientów. Często w rozważaniach, dlaczego mój parkiet jest taki „nerwowy”, nie uwzględnia się procesu suszenia drewna, który prowadzony zbyt szybko lub na zawyżonych parametrach zachowuje się niestabilnie przez kilka sezonów.
Te same gatunki zdecydowanie stabilniej zachowują się, jeżeli użyte zostały w parkiecie warstwowym. Zaletą tego typu parkietu jest także jego mniejsza grubość, więc opór cieplny parkietu jest także mniejszy niż w przypadku drewna litego o grubości zwykle około 20 mm.
Do klejenia zalecam stosowanie elastycznych klejów jednoskładnikowych, jak np. Maximus Elastic lub WFP, których zabrudzenia łatwo schodzą z lakieru lub oleju albo dwuskładnikowych, jak Maximus 501. Nie zalecam klejów dyspersyjnych. Pokrycie klejem spodu parkietu powinno być praktycznie całkowite, żeby wyeliminować możliwość uwięzienia powietrza pod elementami, co występuje przy standardowym klejeniu. Powietrze jest doskonałym izolatorem, a przecież mówimy o ogrzewaniu podłogowym, więc muszą być stworzone optymalne warunki do przepływu ciepła.
Posadzka w czasie klejenia musi mieć temperaturę otoczenia, czyli najlepiej odpowiednio wcześnie wyłączyć ogrzewanie.

Samoregulujące przewody grzejne
Łukasz Sobczyk, Sales Manager Poland, Tyco Thermal Controls
Samoregulujące przewody grzejne Raychem T2Red automatycznie dostosowują swoją moc, aby kompensować różnice temperatury. To czyni je idealnym rozwiązaniem dla podłóg wykonanych z drewna, które jest wrażliwe na zmiany temperatury. Ośmiu wiodących europejskich producentów podłóg drewnianych przeprowadziło serię intensywnych testów przewodów grzejnych Raychem T2Red wraz z płytami izolacyjnymi T2Reflecta i wystawiło tym produktom certyfikaty potwierdzające, że mogą być one bezpiecznie stosowane pod posadzkami drewnianymi, wrażliwymi na zmiany temperatury.
Drewniane podłogi „pracują” cały czas. Rozszerzają się lub kurczą w zależności od wilgotności i temperatury otoczenia. Wysokie temperatury lub jej gwałtowne zmiany mogą zniszczyć podłogę. Przewód grzejny T2Red automatycznie dostosowuje swoją moc grzewczą do przewodności cieplnej podłogi. Dzięki temu łagodne nagrzewanie się systemu zapobiega uszkodzeniom podłogi. Przewód grzejny T2Red, może być stosowany do każdego rodzaju podłóg. Dzięki zdecydowanie niższej temperaturze powłoki przewodu grzejnego w porównaniu do klasycznych przewodów lub mat stało oporowych brak jest ryzyka uszkodzenia zarówno posadzki, jak i samego przewodu na skutek oddziaływania wysokiej temperatury. Na podłodze ogrzewanej takimi przewodami można również bezpiecznie położyć dywan czy ustawić meble bez ryzyka przegrzania przewodów grzejnych. Technologia samoregulacji eliminuje zimne strefy pod oknami i przy drzwiach oraz zapewnia optymalny rozkład temperatury w pomieszczeniach. Dzięki samoregulacji przewód utylizuje energię wytwarzaną przez inne źródła ciepła co istotnie obniża zużycie energii przez cały system ogrzewania podłogowego.
Montaż przewodów jest bardzo łatwy i nie wymaga stosowania siatki zbrojeniowej. Maksymalna długość jednego obwodu wynosi 100 m. Przewody T2Red można dowolnie ciąć, krzyżować i łączyć w zależności od potrzeb. Dodatkową oszczędność energii elektrycznej można uzyskać stosując rowkowane płyty izolacyjne pokryte aluminium – T2Reflecta.

DREWNO NA OGRZEWANIU – MOŻLIWOŚCI I OGRANICZENIA
Maria Bogdańska, szef pracowni wyrobów do parkietów, PPG DP, Domalux
Na decyzję o wyborze drewna przy ogrzewaniu podłogowym mają wpływ dwie podstawowe cechy drewna i parametry z nimi związane. Są to własności izolujące i związany z tym parametr przewodności cieplnej oraz własności higroskopijne drewna i współczynnik skurczu. Oba wymienione parametry są charakterystyczne dla danego gatunku drewna. W przypadku ogrzewania podłogowego własność izolująca drewna to cecha, która niewątpliwie przeszkadza. Ponieważ im większa grubość drewna tym wyższa temperatura medium grzewczego w ogrzewaniu podłogowym potrzebna do ogrzania pomieszczenia. To sprawa kosztów i wydajności ogrzewania, ale nie tylko. Można oczywiście podnieść temperaturę medium w ogrzewaniu podłogowym o kilka stopni tylko, że w tym przypadku wchodzimy w obszar nasilonej higroskopijności drewna. Migrujące ciepło do powierzchni posadzki drewnianej powoduje, że zmiana wilgotności zamontowanej klepki podłogowej następuje głównie od spodu klepki i pociąga za sobą zmniejszenie przyczepności na powierzchni styku klepka – posadzka. Dodatkowo zmiana wymiarów drewna następuje w całej powierzchni, czego efektem jest pojawienie się szczelin pomiędzy poszczególnymi elementami posadzki drewnianej. Wszelkie gatunki jasnego drewna będą dodatkowo potęgować ten efekt, dając wrażenie ciemnych fug w podłodze. Przyjmuje się, że zmiana wymiarów drewna przy ogrzewaniu podłogowym na przestrzeni roku jest dwukrotnie większa niż w przypadku ogrzewania centralnego. Z krajowych gatunków drewna najbardziej odpowiednim będzie dąb, z drewna egzotycznego: merbau, iroko i doussie, czyli gatunki, których skłonność przy zmianie wilgotności otoczenia do zmian wymiarów jest jak najmniejsza. Także grubość drewna będzie rzutować na skalę deformacji podłogi drewnianej.
Zachowanie drewna na ogrzewaniu podłogowym ma ogromny wpływ na wybór materiałów do wykończenia drewna. Skłonność do zmiany wymiarów wyklucza stosowanie lakierów na bazie analogicznej jak kleje parkietowe. Przy wykonaniu aplikacji lakier powoduje boczne sklejanie klepek. Ten efekt bardzo negatywnie wpływa na estetykę przy zmianie wymiarów drewna. Jest powodem postępującej w tych miejscach w długim, co prawda czasie, ale jednak, spękań i zniszczeń powłoki lakierowej. Takich cech nie mają lakiery alkidowo-uretanowane, oleje do parkietów i woski. W tym wypadku o wyborze zdecyduje oczekiwany przez inwestora efekt dekoracyjny.