Paweł Królikowski, prezes oddziału warszawskiego Polskiego Zrzeszenia Płytkarzy

Jednym z ważniejszych zagadnień związanych z układaniem mozaiki jest odpowiednie przygotowanie podłoża. Takie drobne elementy (2x2 cm, 2,5x2,5 cm), wymagają zastosowania bardzo cienkiej warstwy kleju. Jeżeli bowiem położymy zbyt grubą warstwę zaprawy, małe kostki mozaiki mogą się w nią np. zapadać. Klej rozprowadza się zatem najdrobniejszym z dostępnych grzebieni – 4. Jednakże, żeby tak drobnym grzebieniem równomiernie rozprowadzić klej, konieczne jest idealnie gładkie – niczym blat stołu – podłoże. Jeżeli podłożem, do którego będziemy przyklejali mozaikę jest płyta gipsowo-kartonowa, to nie powinny wyniknąć żadne problemy. Natomiast jeżeli podłożem jest innym materiał, wówczas konieczne jest wykonanie szpachlowania (położenie szpachli). Należy przy tym mieć na względzie to, że klej, którego użyjemy do przyklejenia ceramiki, powinien mieć jak najdrobniejsze kruszywo o jednorodnej frakcji. Przy montażu mozaiki szklanej wskazana jest zaprawa na bazie białego cementu.
Podczas łączenia mozaiki z innymi płytkami, które w stosunku do małych kostek są zazwyczaj grubsze, konieczne jest zniwelowanie różnicy poziomów. Przestrzeń pozostałą do wyłożenia mozaiki (mozaikę zawsze układa się na końcu), należy tak wyszpachlować, by lica drobnych i wielowymiarowych płytek znajdowały się na jednym poziomie.
Podczas układania mozaiki czasami konieczne jest cięcie kostek na jeszcze drobniejsze elementy. Każdą małą płytkę trzeba przycinać szlifierką kątową co jest zajęciem bardzo uciążliwym, a efekt nie zawsze może być imponujący. Lepiej zatem jest tak dostosować układany wzór, by cięcie nie było konieczne. Siatka, do której umocowana jest mozaika, pod wpływem wilgoci zawartej w zaprawie klejowej staje się elastyczna. Możliwa jest niewielka korekta. Dobrze więc, jeżeli klej ma określony przez producenta czas korygowalności.
Ważnym zagadnieniem związanym z układaniem mozaiki na dużych powierzchniach jest to, by fuga pomiędzy poszczególnymi klastrami mozaiki była dokładnie taka sama, jak pomiędzy poszczególnymi kostkami. Jeżeli spoinę wykona się źle, wówczas widoczne będą łączenia poszczególnych arkuszy, co wpłynie oczywiście na estetykę całego pomieszczenia. Należy przy tym pamiętać, że przy spoinowaniu mozaiki zużywa się zdecydowanie więcej zaprawy, aniżeli przy fugowaniu dużych płytek. Zazwyczaj jest to 2-3 kg zaprawy na m².